Powyżej dwudziestego piątego roku życia u wszystkich ludzi rozpoczyna się proces przerzedzania włosów. U mężczyzn łysienie prawie zawsze jest wyrazem naturalnych procesów starzenia się.

Na ogół powodowane jest uwarunkowaniami genetycznymi, najczęściej hormonalnymi. Jest to główna przyczyna łysienia androgenowego, spowodowanego szczególną nadwrażliwością mieszka włosowego na dihydrotestosteron, utworzony z testosteronu pod wpływem 5-alfa-reduktazy. Intensywność wypadania włosów zależy głównie od czynników przekazywanych dziedzicznie od obojga rodziców (zarówno od strony ojca, jak i matki). U mężczyzn proces łysienia nie powstaje w wyniku zakażenia bakteryjnego, ani też niedostatecznego ukrwienia skóry głowy.

U kobiet wypadanie włosów może być powodowane przez różnego rodzaju czynniki:

• hormonalne – zaburzenia pojawiają się w okresie ciąży kiedy to włosy mocno gęstnieją i ponownie przerzedzają się w ciągu kolejnych trzech miesięcy po porodzie, po tym czasie wzrastanie i gęstość włosów osiąga swój normalny stan. Zaburzenia i przerzedzanie się włosów w okresie menopauzy (przekwitania), a także w przypadku przerwania stosowania pigułki antykoncepcyjnej
• mechaniczne – włosy ulegają uszkodzeniom i osłabieniu w niektórych typach fryzur.Przykładem takiej fryzury jest tzw koński ogon, mocno splecione warkocze, koki gdzie korzenie włosów podlegają stałemu pociąganiu, co prowadzi do osłabienia i wypadania włosów zwłaszcza w fazie telogenu
• chemiczne – stosowanie wszelkiego rodzaju odbarwiaczy i trwałych ondulacji, które niszczą strukturę włosa i sprzyjają ich wypadaniu zwłaszcza w momencie szczotkowania
• zaburzenia krążenia – jeśli cebulka włosowa nie jest dostatecznie odżywiona, podziały mitotyczne są spowolnione, także w przypadku niedoborów żelaza w niedokrwistości
• czynniki psychiczne – ciągły, silny stres

Procesy prawidłowego wzrostu włosa mogą również zaburzać:

• poważne choroby
• operacje

Wypadanie włosów jest jednym z głównych objawów ubocznych w przypadku leczenia raka środkami antynowotworowymi.

Rozróżniamy dwie podstawowe formy łysienia:

Łysienie normalne
- U mężczyzn łysienie androgenowe rozpoczyna się w okolicy czołowej, potem rozszerza się na szczyt głowy. Obwód skroniowo-potyliczny jest nienaruszony. Ponieważ cebulki włosowe są w tym miejscu niewrażliwe na dihydrotestosteron (DHT). To zjawisko tłumaczy skuteczność implantów. Metoda implantacji polega na pobraniu cebulek z okolicy potylicy i przeszczepieniu ich na szczyt czaszki.

- U kobiet łysienie łojotokowe zdarza się niezwykle rzadko. Występuje raczej w formie łysienia postępującego, endokrynnego i pojawia się w momencie menopauzy lub w stanach silnej depresji.

Łysienie patologiczne
- Pelade – cebulka włosowa pozostaje nienaruszona, ale dochodzi do chwilowego zatrzymania mitoz w następstwie: szoku emocjonalnego, zaburzenia funkcji tarczycy, terapii przeciwnowotworowej.

- Grzybica „strzygąca” – w tej postaci grzybicy dochodzi do zajęcia łodygi włosa. Włosy zajęte grzybem ucinane są równo przy owłosionej skórze. Cebulka pozostaje nienaruszona.

Wypadanie włosów nie może być spowodowane łupieżem, ani też zbyt częstym myciem głowy szamponem. Pamiętajmy, że wyrywanie włosów nie upośledza ich procesu odrastania. Błędnym przekonaniem jest również to, że częste strzyżenie włosów powoduje ich szybsze odrastanie oraz, że poprawa ukrwienia skóry głowy przyczynia się do lepszego wzrostu włosa.

W leczeniu łysienia androgenowego stosuje się głównie Minoksidil. Jest to lek przede wszystkim obniżający ciśnienie. Jest skuteczny podczas trwania leczenia,ale jego korzystne działanie kończy się wraz z zaprzestaniem kuracji. Jego stosowanie pozwala uniknąć wypadania włosów zaraz po reimplantacji. Lek wydawany jest wyłącznie na receptę. Leczenie jest kosztowne i wymaga stosowania leku przez okres kilku miesięcy.