Czynności oka ludzkiego najczęściej bywają porównywane z funkcjami aparatu fotograficznego. Rolę układu optycznego pełnią przeźroczyste tkanki oka czyli:

• rogówka
• soczewka
• ciało szkliste

Przesłoną jest tęczówka z otworem źrenicznym, a powszechnie znaną błoną światłoczułą jest siatkówka.

Promienie świetlne, padające równolegle na oko, ulegają załamaniu przez rogówkę i soczewkę, skupiają się na siatkówce, gdzie powstaje obraz świata zewnętrznego. Siatkówka nie ma jednolitej budowy, co związane jest z różną budową poszczególnych jej obszarów.

Wrażenia wzrokowe powstają dzięki złożonym, niezupełnie jeszcze poznanym procesom zachodzącym w komórkach siatkówki, w czasie których energia światła zostaje przetworzona na w energię elektryczną. Powstały wówczas bodziec nerwowy zostaje przekazany przez całą drogę wzrokową aż do płatów potylicznych mózgu. W ten sposób powstaje widzenie światła, barwy, kształtu, wielkości, położenia i ruchów oglądanych przedmiotów.

Siatkówka jest częścią odbiorczą całego układu wzrokowego. Właściwy proces widzenia odbywa się w korze mózgu, w której zachodzą złożone procesy właściwe dla ośrodkowego układu nerwowemu. Droga wzrokowa ma liczne połączenia z innymi obszarami mózgu, co umożliwia świadome widzenie otaczającego nas świata zewnętrznego.