Nadmierna potliwość (hiperhydroza) to stan w którym dochodzi do nadmiernego wydzielania potu. Ustalenie różnicy między stanem fizjologicznym a patologicznym jest trudne do zdiagnozowania z uwagi na istniejące różnice indywidualne. Rozpoznanie nadpotliwości polega na wykorzystaniu metod pomiarów nadmiernego wydzielania potu.

Nadmierne pocenie może być uogólnione lub miejscowe. Uogólnione pocenie może występować w przebiegu choroby Parkinsona, nadczynności tarczycy, cukrzycy, przy schorzeniach reumatycznych, otyłości, menopauzie. W takich przypadkach nadmierna potliwość zanika pod wpływem leczenia podstawowej choroby. Pocenie na ograniczonych częściach ciała dotyczy zazwyczaj części dłoniowych rąk, podeszwy stóp, dołów pachowych, a w mniejszym stopniu pachwin i twarzy.

Najczęstszą przyczyną zgłaszania się o poradę lekarza medycyny estetycznej jest pocenie dłoni, stóp oraz dołów pachowych.

Toksyna botulinowa w leczeniu nadmiernej potliwości

Zastosowanie toksyny botulinowej to skuteczny sposób leczenia nadmiernej potliwości. Toksyna botulinowa zwana też jadem kiełbasianym jest produktem beztlenowych bakterii Clostridium botulinum. Wyróżnia się siedem serotypów antygenowych oznaczonych (A, B, C,D,E,F i G) różnych od siebie pod względem biochemicznym. W leczeniu nadmiernej potliwości wykorzystuje się toksynę botulinową typu A. Jej skuteczność jest bardzo wysoka z minimalnym ryzykiem pojawienia się skutków ubocznych. Toksyna botulinowa blokuje uwalnianie acetylocholiny i powoduje zahamowanie czynności nerwów pobudzających gruczoły potowe do wydzielania potu.

Przebieg zabiegu z zastosowaniem toksyny botulinowej

Zabieg polega na śródskórnym ostrzykiwaniu toksyną botulinową okolic dotkniętych nadmierną potliwością. Zabieg niekiedy poprzedzony jest tzw. próbą Minora, polegającą na nakładaniu jodku potasu i skrobi w miejsca dużej wilgotności. Powstanie reakcji barwnej wskazuje powierzchnie na których wydzielanie potu jest największe i na których należy wykonać iniekcje. W przypadku bogato unerwionych miejsc konieczne jest zastosowanie znieczulenia miejscowego. Zabieg trwa ok. 30 min. Efekt zabiegu utrzymuje się od 6 do 12 miesięcy.

Możliwe powikłania po zabiegu

• przejściowe zmniejszenie czucia powierzchownego
• zmęczenie, wzrost temperatury ciała, bóle mięśniowe
• zaburzenia wykonywania precyzyjnych ruchów w przypadku leczenia nadmiernej potliwości dłoni

Przeciwskazania do wykonania zabiegu

• ciąża, okres laktacji
• miejscowe infekcje skóry
• zaburzenia krzepnięcia krwi
• nadwrażliwość na składniki preparatu
• zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego