Leki β-adrenolityczne, zwane popularnie B-blokerami, to jedna z najważniejszych grup leków kardiologicznych. Od lat stanowią standard w leczeniu nadciśnienia, choroby wieńcowej, a także zaburzeń rytmu serca. Ich działanie powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, zwolnienie zbyt szybkiej pracy serca i poprawienie kurczliwości mięśnia sercowego. Serce pracuje regularniej i efektywniej. Nebiwolol jest najnowszym lekiem β-adrenolitycznym wykazującym wszystkie korzystne działania tej grupy leków. Liczne badania kliniczne dowiodły, że nebiwolol, stosowany raz dziennie, powoduje obniżenie ciśnienia krwi porównywalnie lub większe niż inne leki β-adrenolityczne i inne typowe leki stosowane w leczeniu nadciśnienia. Terapia nebiwololem umożliwiała osiągnięcie zamierzonych wartości ciśnienia tętniczego u ponad 90% pacjentów.

Nebiwolol zaliczany jest do III generacji leków β-adrenolitycznych. Oznacza to, że posiada on również dodatkowo działanie rozszerzające naczynia krwionośne. Jak wykazały badania, działanie to wynika ze zwiększenia dostępności tlenku azotu w organizmie. Tlenek azotu wykazuje wiele korzystnych działań, przede wszystkim jednak jest kluczowym czynnikiem rozszerzającym naczynia krwionośne. Nebiwolol stymuluje produkcję i uwalnianie tlenku azotu przez komórki ściany naczyń krwionośnych oraz hamuje unieczynnianie tego ważnego biologicznie związku. Dzięki takiemu działaniu, funkcjonowanie naczyń krwionośnych ulega poprawie. Efekt ten ma szczególne znaczenie dla pacjentów z cukrzycą, u których przepływ krwi przez obwodowe naczynia krwionośne jest zmniejszony. Równie ważnym dla tej grupy pacjentów jest fakt, że nebiwolol nie wpływa niekorzystnie na metabolizm węglowodanów – co jest jednym z typowych niekorzystnych działań wielu innych leków β-adrenolitycznych. Ponadto, nebiwolol nie wykazuje również niekorzystnego wpływu na poziom lipidów w osoczu. Przeciwnie, wiele badań wskazuje, że poziom „złych” lipidów w osoczu w trakcie terapii nebiwololem ulega obniżeniu.

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że nebiwolol jest również jednym z nielicznych leków β-adrenolitycznych rekomendowanym do stosowania w leczeniu niewydolności krążenia. Choroba ta przez wiele lat uznawana była za przeciwwskazanie do stosowania tej grupy leków. Jak jednak
dowiodły badania, obawy te dla niektórych leków nie znajdują uzasadnienia. Opublikowane w 2005 roku wyniki badania SENIORS wskazały, że terapia nebiwololem nie tylko nie powoduje niekorzystnych efektów, ale przyczynia się do znaczącej redukcji ryzyka zgonu i hospitalizacji pacjentów z przewlekłą niewydolnością krążenia.

Podkreślenia wymaga również fakt, że do badania SENIORS kwalifikowani byli jedynie pacjenci
w wieku powyżej 70 roku życia. Analiza występujących podczas terapii działań niepożądanych wykazała, że częstość występowania niemal wszystkich działań niepożądanych była taka, jak
w kontrolnej grupie pacjentów. Fakt ten ma znaczenie w zestawieniu z danymi populacyjnymi, które mówią, że obecnie w Polsce 25% społeczeństwa, to właśnie osoby powyżej 65 roku życia.

Nebiwolol, dostępny jest na rynku od 2008 roku, wytwarzany jest przez polską firmę – Polfa Warszawa. Dzięki temu, mimo, że nie wpisany jeszcze na listy refundacyjne, jest lekiem stosunkowo tanim dla pacjenta.

Tlenek Azotu (NO)
Odkrycie tlenku azotu i jego roli w obniżaniu ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego, wielu naukowców porównuje z odkryciem penicyliny czy insuliny. Doktor Louis Ignarro został w 1988 roku uhonorowany za jego odkrycie nagrodą Nobla. W ramach swojej wieloletniej pracy nad tlenkiem azotu, dr Ignarro wykazał, że tlenek azotu powodując rozkurczanie i poszerzanie naczyń krwionośnych zapobiega powstawaniu zakrzepów krwi, będących przyczyną udarów i zawałów serca oraz reguluje ciśnienie krwi i proces gromadzenia się płytek w naczyniach krwionośnych. Wiedza o działaniu tlenku azotu, przełożyła się bezpośrednio na możliwości nowoczesnego leczenia chorób serca oraz problemów z nadciśnieniem. Jest to tym bardziej istotne, że choroby układu sercowo-naczyniowego nadal stanowią najczęstszą przyczynę zachorowań, hospitalizacji, a także śmierci w Polsce.

Nadciśnienie tętnicze
Szacuje się, że na nadciśnienie choruje w Polsce 30% dorosłych. Świadomych swojej choroby jest zaledwie połowa. Nadciśnienie tętnicze sprawia, że na skutek wysokiego ciśnienia płynącej przez układ krążenia krwi, uszkodzeniu ulegają naczynia tętnicze, a serce zmuszone jest do nadmiernej pracy. Nieleczone nadciśnienie skutkuje szybciej rozwijającą się miażdżycą, a w konsekwencji podwyższonym ryzykiem wystąpienia choroby wieńcowej, zawału serca, udaru mózgu, niewydolności nerek, demencji starczej. Nadciśnienie można rozpoznać zazwyczaj podczas 2-3 wizyt lekarskich, jeśli wartości ciśnienia skurczowego są wyższe lub równe 140 mmHg i/lub rozkurczowego równe bądź wyższe od 90 mmHg. Trwale podwyższone ciśnienie tętnicze zawsze wymaga obniżenia.

Źródło: Informacja Prasowa