Choroba Alzheimera czyli otępienie starcze. W 12 krajach europejskich objętych badaniami statystycznymi dowiedziono,że zależnie od wieku (po 65, zwłaszcza po 80 roku życia) otępienie starcze występuje u 0,1 nawet do 32% populacji.

Badania mózgu osób zmarłych na chorobę Alzheimera wykazały, że patologiczne złogi blokują wzajemne połączenia komórek nerwowych. Komórki te zaczynają obumierać i tworzą stwardniałe ogniska w tkance mózgowej.

Przypuszcza się, że czynnikami sprzyjającymi chorobie są:

• różnego rodzaju niedobory
• środowisko
• niewłaściwy tryb życia
• przebyte zatrucia
• zaburzenia przemiany materii w mózgu

Nie można również wykluczyć w przypadku tej jednostki chorobowej pewnych skłonności dziedzicznych.

Od chwili pojawienia się pierwszych objawów choroby Alzheimera mija około 8 – 15 lat, zanim śmierć wyzwoli człowieka dotkniętego tą chorobą. W miarę rozwoju choroby wzrasta zależność chorego od opiekunów. Stan chorego pozbawionego opieki w szybszym tempie się pogarsza. Jeśli rodzina i najbliższe osoby nie korzystają z fachowej pomocy po pewnym czasie staja się zupełnie bezradne.

Dolegliwości związane z chorobą Alzheimera są podobne do normalnych objawów starzenia się takich jak:

• osłabienie pamięci
• pogorszenie orientacji

Po pewnym czasie zaczynają się pojawiać zaburzenia mowy i trudności w czytaniu. Najprostsze czynności dnia codziennego stają się niewykonalne dla osoby dotkniętej chorobą. W końcowym stadium następuje zupełny rozpad osobowości.

Naukowcy i specjaliści wciąż pracują nad skutecznym lekiem na chorobę Alzheimera. Dotychczas żaden ze znanych leków nie przynosi pozytywnych efektów. Najbardziej skuteczne wydają się sposoby leczenia zmierzające do jak największego wykorzystania istniejących jeszcze mozliwości intelektualnych pacjenta bez jego przeciążania.