Kłębkowe zapalenie nerek to jedna z najczęstszych chorób nerek atakująca ciałko nerkowe. W przebiegu tej choroby możemy wyróżnić trzy postacie:

• ostre, podostre lub przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek z pierwotnym uszkodzeniem śródbłonków naczyń kłębkowych
• ostre, podostre lub przewlekłe rozlane nerczycowe zapalenie nerek z pierwotnym uszkodzeniem błony podstawnej naczyń kłębkowych
• ogniskowe zapalenie nerek

Proces chorobowy…

Proces chorobowy zawsze pierwotnie dotyczy kłębków, dopiero wtórnie powstają zmiany w kanalikach nerkowych, tkance śródmiąższowej i naczyniach krwionośnych. Skutkiem zmian zapalnych w kłębkach jest zwężenie lub zrośnięcie ich naczyń włosowatych. Powstające zmniejszenie przepływu krwi przez naczynia włosowate kłębków oraz uszkodzenie samego kłębka upośledza tworzenie się przesączu kłębkowego i może prowadzić do niedokrwistości nerek.

W miarę dalszego postępowania choroby dochodzi do szkliwienia i zanikania kłębków nerkowych. Zanikanie nefronów prowadzi do kurczenia się nerek i rozrostu tkanki łącznej. W cewkach powstają wtórne zmiany wsteczne, a w naczyniach stwardnienie.

Głównymi objawami kłębuszkowego zapalenia nerek jest: krwiomocz, białkomocz, obecność wałeczków w moczu, obrzęki, nadciśnienie, upośledzenie czynności nerek.

Postać ostra kłębuszkowego zapalenia nerek występuje zwykle u dzieci, trwa około kilku tygodni i w 85% kończy się całkowitym wyleczeniem. U osób dorosłych znacznie częściej przechodzi w postać przewlekłą prowadzącą po latach do niewydolności nerek, a także do mocznicy.

Zapobieganie kłębuszkowemu zapaleniu nerek polega na wczesnym wykryciu i zwalczaniu wszelkich zakażeń paciorkowcowych. Przy potwierdzonym wynikami laboratoryjnymi kłębuszkowym zapaleniu stosuje się ściśle pod kontrolą lekarza leczenie antybiotykami.