Choroba atakuje trzy na tysiąc osób i pojawia się w równym stopniu u obu płci. Istnieje poza tym szczególna, bardzo rzadko występująca postać dziedziczna rybiej łuski, pojawiająca się wyłącznie u mężczyzn.

Rybia łuska występuje już we wczesnym dzieciństwie i manifestuje się szorstką, suchą skórą i białoszarymi, mocno przylegającymi łuskami. Choroba silniej atakuje ręce i nogi, mniej tułów i twarz. Dłonie i podeszwy są modzelowato zgrubiałe. Główna przyczyną rybiej łuski jest nadmierne wytwarzanie substancji rogowej.

Choroba nie jest zaraźliwa ani bolesna. Nie można jej wprawdzie wyleczyć, ale można w dużym stopniu poprawić wygląd pacjenta i złagodzić dolegliwości. Zgodnie ze współczesnym stanem wiedzy zapobieganie tej uciążliwej chorobie nie jest możliwe.

W przypadku rybiej łuski chłodna pogoda zwykle pogarsza stan skóry zaatakowanej chorobą, toteż w czasie chłodów należy ubierać się ciepło i nakładać rękawiczki. Niezmiernie ważne w przebiegu tej choroby jest utrzymywanie skóry w stanie odpowiedniej elastyczności. Należy ograniczyć używanie mydła. Po kąpieli należy skórę mocno nawilżać smarując ją wazeliną.

Leczenie tej choroby polega głównie na próbie usunięcia łusek. W tym celu stosuje się maści zawierające kwas salicylowy. Dobre efekty przynoszą również maści na bazie mocznika, które powodują dłuższe magazynowanie wilgoci w skórze. Najskuteczniejsza jest jednak stosowanie preparatów zawierających izotretynoinę lub etretynat.