Pasożytnictwo to sytuacja biologiczna, w której jeden organizm żyje i rozwija się wykorzystując inny organizm jako środowisko do życia i własnego rozwoju. Organizm w którym żyją pasożyty mając możliwość swobodnego bytowania i żywienia nazywany jest powszechnie żywicielem lub gospodarzem. Pasożyt jest istotą, która nie potrafi istnieć samodzielnie przez dłuższy czas. Żyje kosztem substancji mających żywić organizm żywiciela, często kosztem jego krwi lub innych tkanek, co zawsze powoduje mniejsze lub większe szkody i wyniszczenie organizmu gospodarza.

Produkty przemiany materii pasożyta, jego wydzieliny i wydaliny, mogą wywierać toksyczny wpływ na organizm żywiciela i w ten sposób dawać bardzo przykre objawy. Pasożyty samą swoją obecnością i ruchliwością mogą mechanicznie drażnić narządy, w których przebywają i wyzwalać różne dolegliwości chorobowe.

Wiele gatunków pasożytów wymaga w swoim cyklu rozwojowym dwóch lub więcej żywicieli. Oznacza to, że dla dojścia do dojrzałej formy pasożyta w organizmie człowieka niezbędny jest żywiciel pośredni, w którym to dokonują się wcześniejsze przeobrażenia rozwojowe pasożyta

Dla niektórych pasożytów człowiek jest tylko jednym z kilku możliwych żywicieli, gdyż do organizmu zazwyczaj dostaje się przypadkowo. Następuje to najczęściej wskutek zaniedbania podstawowych zasad higieny lub nieprzestrzegania obowiązujących przepisów sanitarnych.

Organizm ludzki może być żywicielem ostatecznym lub pośrednim dla około 60 gatunków pasożytniczych należących do różnych przedstawicieli świata zwierzęcego. Wśród tych gatunków możemy wyróżnić:

• pierwotniaki
• tasiemce
• nicienie
• przywry
• pajęczaki
• owady

Wpływ chorobotwórczy pasożytów na człowieka może być różny i zależy od stopnia ich przystosowania się w organizmie ludzkim. Chorobotwórczy wpływ pasożytów na organizm człowieka jest o wiele większy, niż obserwuje się to wśród zwierząt domowych i dziko żyjących. Daje to podstawy do wnioskowania, że większość pasożytów człowiek przejął od bytujących w jego otoczeniu zwierząt.