Ostry zwykły nieżyt nosa – popularny katar jest chorobą wirusową. Zmiany zapalne błony śluzowej ograniczają się głównie do nosa oraz nosowej i ustnej części gardła. Niekiedy choroba szerzy się dalej do krtani, tchawicy i oskrzeli, a do infekcji wirusowej dołączyć może zakażenie bakteryjne. Wówczas może objąć zatoki przynosowe, ucho środkowe, a nawet płuca.

Wirus wywołujący zwykły, ostry nieżyt nosa rozprzestrzenia się najczęściej drogą kropelkową. Inną możliwość przenoszenia drobnoustrojów stanowi podawanie rąk przez chorych, którzy w czasie kaszlu lub kichania zasłaniają dłonią usta i nos. W takich wypadkach zapobieganie ostremu nieżytowi nosa polega głównie na unikaniu kontaktów z chorymi.

Objawy nieżytu nosa

Zależą w znacznym stopniu od rodzaju wirusa wywołującego chorobę i polegają przede wszystkim na :

• kichaniu
• drapaniu w gardle i nosie
• pieczeniu spojówek oczu
• pojawieniu się po pewnym czasie chrypki i kaszlu

Najbardziej charakterystyczne jest stopniowe zmniejszanie się drożności nosa (zatkanie) i wyciek płynnej treści z nosa. Początkowo jest to jasny i dość rzadki płyn, który później staje się gęsty i przybiera postać żółtozielonej wydzieliny. Czasami na skórze warg może pojawić się charakterystyczny wyprysk. Chorobie towarzyszą objawy ogólne w postaci:

• osłabienia
• bólu głowy
• stanu podgorączkowego

Ostry niepowikłany nieżyt nosa trwa zwykle od 5 do 7 dni. Na czas choroby należy koniecznie pozostać w domu, w miarę możliwości w izolacji, która ma na celu ochronę innych osób przed zakażeniem. W pomieszczeniu w którym przebywa chory powinno być ciepło, ale unikać należy przegrzania. Powietrze o odpowiedniej wysokiej wilgotności ułatwia oczyszczanie dróg oddechowych z wydzieliny, która łatwo zasycha.